|
Veel sites springen op een weinig doordachte manier om met
invulformulieren. Vaak zijn ze te lang en worden er te veel onnodige
zaken gevraagd, waardoor mensen minder zin hebben om het
formulier in te vullen. Beperk het aantal velden
Lange formulieren met veel invulvelden schrikken bezoekers af. Ze
denken dat het formulier invullen veel tijd gaat kosten. Met als gevolg dat ze er gewoon niet aan beginnen. De
beste manier om mensen aan te zetten een formulier in te vullen
is door het zo kort mogelijk te houden.
Voor particulieren bestaat
de strikt noodzakelijke informatie uit naam, adres en e-mailadres.
Voor bedrijven komt daar in het geval van een online bestelling de
bedrijfsnaam en het BTW-nummer bij. Hou u aan deze zaken en vraag
mensen bijvoorbeeld niet naar een aanspreektitel, zoals veel sites
doen.
Zet samen wat samen hoort
In plaats van gegevens uit te splitsen over
aparte velden die onder elkaar staan, zet u zaken die bij elkaar
horen best samen in één veld. Naam en
voornaam: één veld. Straatnaam, huis- en busnummer: één veld. Postcode en gemeente:
één veld. Net zoals
AGConsult
dat doet. Op die manier moeten mensen maar drie velden
invullen in plaats van zeven.
Vindt u het voor databasedoeleinden
interessanter om die gegevens toch uit te splitsen over
verschillende velden? Plaats de bij elkaar horende velden dan niet
onder elkaar, maar naast elkaar op dezelfde regel. Zo lijkt het
formulier korter en heeft uw bezoeker op z'n minst de indruk dat
hij minder velden moet invullen.
Geef aan welke velden verplicht zijn
Veel mensen zijn niet erg happig om persoonlijke gegevens in te
voeren op een website. Ze zullen dan ook proberen om zo weinig
mogelijk velden in te vullen. Maak daarom altijd
duidelijk welke velden verplicht zijn. Zo verkleint u de kans op
fouten en vergroot u de kans dat iemand het formulier vanaf de
eerste keer goed kan versturen. (Zie het artikel 'Instructies
voor formulieren' voor meer informatie.)
Let op welke velden u verplicht maakt
Let op dat u niet overdrijft met het aantal verplichte velden.
Zoals eerder al gezegd vraagt u best enkel naam,
adres en e-mailadres. Vraagt u een telefoonnummer, laat mensen dan
de keuze welk nummer ze opgeven (GSM, thuis, werk, ...).
Verplicht mensen niet om hun thuisnummer op te geven. Er zijn tegenwoordig behoorlijk wat mensen die
alleen
een GSM hebben. Het is commercieel gezien niet slim om deze mensen
per definitie uit te sluiten.
Els Aerts & Karl Gilis
|